Mianem układu startowego określa się dwie początkowe karty, który każdy gracz otrzymuję grający w pokera Texas Holdem. Od tego momentu zaczyna się cała gra i właśnie w tym momencie gry mamy wielki dylemat, czy wejść z tymi dwoma kartami, czy też nie. Jeśli jesteś na dużej w ciemno, to do pewnego momentu nie masz problemu. W innych przypadkach odpowiedź zależy od wielu czynnikówtemperamentu i zasobności gracza, ale w dużej mierze od kart. Statystycznie rzecz ujmując, większe szansę na wygranie partii ma gracz dysponujący mocniejszym układem startowym takim jak para AS-ów, lecz jednak zdarza się że i takie karty nie wiele w grze mogą pomóc, ponieważ już nie raz w grze widziałem jak dwie niskie pary pokonywały parę AS-ów, tak więc nie do końca można być pewnym i przekonanym że się wygra z parą tych dwóch silnych kart. Cóż, tak jest właśnie. Jednak tak jak do tej pory nikt nie wymyślił lepszego ustroju niż demokracja, choć jest on ułomny, tak też nikt jeszcze nie wymyślił lepszego sposobu określenia, kiedy warto rozpoczynać grę, a kiedy nie, niż obliczenie wartości układu startowego.

Powszechnie przyjmuje się, że istnieje 10 układów startowych, które wręcz zmuszają do gry:

1. dwa asy
2. dwa króle
3. dwie damy,
4. as i król w tym samym kolorze
5. as i dama w tym samym kolorze
6. dwa walety
7. król i dama w tym samym kolorze
8. as i walet w tym samym kolorze
9. król i walet w tym samym kolorze,
10. as i król.